De Australische uitgever Grail Games, bekend van onder andere Civolution en Feya's Swamp, lanceerde in 2025 hun Pixel Series. Vier kleine kaartspelletjes in de vorm van een retro Gameboy. Drie hiervan zijn solo speelbaar of zelfs solo only. Omdat het allemaal spelletjes zijn die binnen een kwartier te spelen zijn, behandel ik ze gezamenlijk, en maak ik natuurlijk een vergelijking.
Ohio Bob
We beginnen met Ohio Bob, een solo- of coöperatief dungeon crawl-avontuur. De maker Christophe Raimbault kennen we van Redwood en Colt Express. Je speelt met Ohio Bob en/of Idaho Joe en probeert in drie ronden door een kerker te manoeuvreren tot je bij een oud amulet komt. Deze probeer je vervolgens vrij te krijgen door een val te deactiveren met edelstenen.
Je begint met één van de twee kaartstapels die het spel heeft. Iedere stapel heeft een makkelijke en moeilijke optie, waarmee je in totaal dus vier verschillende spellen kunt spelen. Voor je eerste spel is uiteraard een makkelijke optie aan te raden. Je begint met vier startkaarten: je energieniveau, je levelkaart, de doelkaart om de amulet vrij te krijgen en een supervoorwerp. De eerste drie kaarten plaats je over elkaar heen zodat je startniveau van je energie aangegeven wordt en je level op 1 ligt. Je amuletkaart leg je eronder zodat de amulet één afbeelding is. Je voorwerp neem je alvast op hand.
Verder heb je zeventien kaarten die dubbelzijdig te gebruiken zijn. Je gebruikt deze kaarten voor ofwel hun kerkerzijde, waarmee je meer ruimtes gaat ontdekken, of voor hun voorwerpzijde, waarmee dat ontdekken mogelijk wordt. De kaarten schud je tot een trekstapel waarop de voorwerpen bovenop zichtbaar zijn. Om te beginnen neem je twee kaarten en bekijk je de kerkerzijde, je kiest welke je als eerste ruimte in je kerker wilt leggen en neemt de andere op hand als voorwerp. Je start op de trap van de kerker en gaat vanaf daar je weg naar binnen werken.
Op zoek naar de amulet
Het uiteindelijke doel is om een aantal edelstenen in specifieke kleuren te hebben waarmee je de amulet kunt losmaken. Welke edelstenen dat zijn, is afhankelijk van de doelkaart die je kiest, waarop meestal X stenen van een specifieke kleur en X stenen van een willekeurige kleur zijn afgebeeld. Je zult dus aan het einde van het spel deze kleuren in je bezit moeten hebben in de vorm van voorwerpen met een specifieke edelsteenkleur. Om dit allemaal te mogen voltooien zal je eerst drie lagen van de kerker door moeten worstelen. Ieder level vertelt je hoeveel kerkerkaarten je daarvoor moet hebben gepasseerd.
Iedere beurt moet je een voorwerp uit je hand spelen. Deze voorwerpen laten je op twee verschillende manieren bewegen en iedere beurt kies je de bewegingsoptie die voor jou het beste werkt. De meeste voorwerpen hebben ook een optie om een obstakel te overwinnen, zoals een steen om vallen te ontmantelen of een touw om over een kuil te klimmen. Kom je op een vakje met zo'n val of kuil maar heb je geen voorwerp om je te helpen? In het geval van een val kost dit je dan één energie. In het geval van een kuil moet je verplicht rusten (zie de volgende alinea). Ook zijn er sleutels om deuren in muren te openen en een kompas om meer ruimtes te kunnen ontdekken. In de kerker vind je voedsel waarmee je het energieniveau één punt mag verhogen en kisten waarmee je extra voorwerpen kunt verzamelen voor in je hand. Kisten met een specifieke kleur laten je de eerstvolgende kaart van die kleur pakken terwijl kisten zonder een kleur je de bovenste kaart laten pakken. Hiermee heb je enige invloed op de kleur kaarten die je in je hand hebt, en daarmee in hoeverre je het doel gaat halen.
Als je aan de rand van de kaart bent gekomen en er zit geen muur tussen jou en die rand, dan mag je in plaats van te bewegen een nieuwe ruimte ontdekken, als je een voorwerp met een kompas kunt spelen. Je legt vervolgens de nieuwe kaart aan in de richting waarin je bewogen zou hebben en die aangrenzend is aan de positie waar jij je op dat moment bevindt. Had je voorwerp je omhoog laten bewegen, dan leg je de kaart boven aan met de trap aan de onderzijde van de kerker. Je laatste kerkerkaart van je level leg je met de trap aan de bovenzijde, want deze vormt je uitgang naar het volgende level. Na ontdekken beweeg je niet en moet je weer een nieuwe kaart spelen om verder te mogen lopen.
Zijn je handkaarten op of wil je een beweging niet maken (bijvoorbeeld omdat je dan in een kuil valt en je geen touw bij je hebt), dan moet je rusten. Dit doe je door je energie te verlagen met evenveel hartjes als er bij jouw level staat aangegeven. In het eerste level kost rusten je bijvoorbeeld maar één energie terwijl je bij level 2 al twee energie moet inleveren. Tijdens het rusten pak je alle kaarten die je hebt gebruikt weer terug op hand en leg je kaarten af totdat je het maximum aantal handkaarten dat gelijk is aan jouw level hebt. De overige kaarten schud je samen met de gebruikte kerkerkaarten tot de nieuwe trekstapel en je begint weer met het spelen van voorwerpen en het ontdekken van kamers. Als je energieniveau onder de 1 komt, ben je automatisch dood. Is de trekstapel leeg voordat je het einde van het derde niveau hebt bereikt, dan sterf je ook in de kerker.
Aan het einde van het derde level (mits je voor die tijd niet dood bent gegaan) ga je proberen de amulet vrij te krijgen. Hiervoor kijk je naar je verzamelde voorwerpkaarten en of je voldoet aan de voorwaarden. Zo ja, dan win je, maar zo niet is de amulet voor altijd buiten je bereik.
Conclusie
Ohio Bob geeft heel veel spel voor zo’n klein doosje. Je kunt verschillende strategieën proberen om tot de overwinning te komen. Het was gedurende het spel echt heel goed plannen om de juiste kleuren voor de amulet te bemachtigen. In eerste instantie probeerde ik zo snel mogelijk nieuwe ruimtes te ontdekken maar dat zorgde ervoor dat mijn kleur als kerker op tafel kwam te liggen en dus niet in mijn hand zat. Vooral in het laatste level kan het daarom nodig zijn om wat langer over je ontdekking te doen en meer items te verzamelen, waarbij je natuurlijk in de gaten moet houden dat je trekstapel niet leeg raakt. Al met al geen gemakkelijke puzzel en ik raakte tot nu toe steeds of net niet bij het einde, of ik had net één kaart te weinig om mijn amulet vrij te spelen. Maar omdat het zo nipt is voelt het niet als frustrerend verliezen maar smaakt het naar meer pogingen om toch een keer te kunnen winnen.
Aliens Attack!
Twee relatief onbekende borspelmakers, Arnaud Charpentier en Fabrice Chazal, maakten dit solo only-spelletje in deze serie. Arnaud bracht nog niet eerder een spel uit maar ontwikkelde wel een solovariant voor Fjords, ook van Grail Games. Fabrice maakte eerder vooral kinderspellen die we in Nederland nog niet echt hebben ontdekt, zoals Land of Z en Garden Heist.
Aliens Attack! heeft wat weg van het oude Space Invaders. We worden aangevallen door buitenaardse schepen en jij vormt de laatste verdedigingslinie. Je maakt gebruik van vier kanonnen die allemaal hun eigen bereik hebben, gecombineerd met speciale acties zoals het upgraden van je kanonnen of het repareren van een kapot kanon.
Je start door een grid van vier bij vijf neer te leggen met op de onderste rij je kanonnen, links je gevarenkaart en de drie speciale actiekaarten, en boven een rij schepen van de aliens. Ieder gevaarniveau heeft een consequentie, meestal doordat schepen richting de aarde gaan zakken. Om te beginnen voer je de actie van het eerste gevaarniveau uit, waarna je klaar bent om te beginnen.
Red de aarde!
Het doel is om de aarde te redden van de afdalende invasie. Hierbij zullen je kanonnen beschadigd raken maar het is zaak om deze zo snel mogelijk weer te repareren. Wordt namelijk een al uitgeschakeld kanon geraakt, dan verlies je direct het spel. Een andere verliesconditie is als het moederschip de aarde bereikt. Je kanonnen hebben alle vier een andere manier van schieten, dus je zult tactisch moeten kijken welke kanonnen je voor welk schip wilt inzetten.
Iedere beurt mag je kiezen uit twee opties: schieten met één van je kanonnen of het gebruiken van een speciale actie. Het gebruiken van een speciale actie is over het algemeen erg krachtig en handig, maar zorgt er ook vaak voor dat er nieuwe schepen verschijnen of het gevaarniveau wordt geactiveerd. Na het gebruik moet je de extra actie uitvoeren die op de kaart is vermeld. Daarna draai je de kaart om en heb je beschikking over een andere actie. De actiekaarten kunnen je zeker helpen maar leveren dus ook zo hun eigen problemen of kettingreacties op, waar je mogelijk minder blij mee bent.
Als je schiet met je kanon, doe je schade aan het schip dat je beschiet. Daarvoor draai je het schip eerst 180 graden om en voer je vervolgens de actie uit die op de kaart staat beschreven. Sommige schepen schieten terug en doen schade aan jouw kanonnen. Andere schepen zorgen ervoor dat er meer schepen toegevoegd worden en dat andere schepen gaan afdalen. Weer andere opties zijn het verhogen van het gevaarniveau of het uitvoeren van het huidige gevaar. Raak je het schip nog een keer, dan draai je de kaart om waardoor je het schip als het ware een upgrade geeft, voer je de actie uit en stop je het schip in zijn verbeterde vorm terug onderaan de trekstapel. Deze komt je dus later in het spel weer vervelen. Wordt je kanon geraakt, dan moet je hem een niveau verlagen. Stond hij al op niveau één, dan is je kanon uitgeschakeld en kun je er niets mee tot je hem gerepareerd hebt.
Vier kaarten hebben achterop geen verbeterde schepen staan maar een deel van het moederschip. Als je deze onthuld hebt, wordt de actie zoals normaal uitgevoerd en de kaart onderop de trekstapel teruggestopt. Maar wanneer je deze kaart weer trekt, gaat hij niet in de rij met de andere schepen maar wordt hij erboven gelegd. Zo vorm je gedurende het spel het moederschip die als een enorme dreiging boven de hemel hangt. Zodra je alle vier de delen hebt neergelegd, begint het eindspel. Alle andere schepen blijven liggen en moet je zoals normaal aanvallen, maar na iedere actie moet je met een dobbelsteen rollen om te zien wat het moederschip doet. Ze kan als geheel één plaats afdalen, waarbij ze schepen die in het grid liggen voor zich uit duwt. Of ze schiet een torpedo op een van je kanonnen waarbij die wordt gedeactiveerd, ongeacht op welk level hij ligt. Of ze maant een ander schip tot haast en zorgt ervoor dat die vier plaatsen naar beneden afdaalt, waarbij deze bijna gegarandeerd op jouw kanon botst en het dus uitschakelt. Maar je kunt natuurlijk ook op het moederschip schieten en het schade toebrengen. Dat werkt op dezelfde manier als bij de schepen, waarbij je de kaart 180 graden omdraait en het effect uitvoert. Onderdelen van het moederschip draaien niet weer terug naar hun schip-zijde en kan je dus maar één keer raken. Als alle vier de delen van het schip naar de beschadigde kant zijn gedraaid, heb je het uitgeschakeld en win je het spel. De aliens druipen dan direct af.
Conclusie
De effecten van de kaarten en de manieren waarop kanonnen schieten, vergen even wat studie en zorgden de eerste potjes voor veel opzoekwerk. Ook is het iedere keer even puzzelen welk schip nou precies gaat bewegen en staat er niet heel duidelijk uitgelegd wat je doet als je grid vol ligt. In mijn potjes gingen de schepen van de aliens wel erg enthousiast in de aanval waardoor ik vooral bezig was met het repareren van mijn kanonnen en daardoor veel te weinig schepen kon weghalen. Toen het moederschip zich manifesteerde was ik natuurlijk kansloos. Hoewel ik ook één potje heb gespeeld waarbij ik dicht in de buurt van de overwinning kwam, voelt dit toch als een lastig te winnen spel. Maar dat kan ook aan mij liggen natuurlijk.
Level 10
Level 10 is het oudje uit deze serie en stamt al uit 2016 onder de toenmalige naam Okey Dokey. Het kreeg wel speciaal voor deze serie een nieuw jasje waarmee hij bij de andere retro uitvoeringen past. Het spel werd bedacht door Hisashi Hayashi die we onder andere kennen van Bomb Busters en Yokohama.
In Level 10 ga je Izzy proberen in vijf verschillende werelden naar het tiende level te krijgen. Dat doe je door kaarten in oplopende volgorde te spelen in een grid van vijf bij tien. Iedere wereld heeft twee resetkaarten met een waarde van nul. Ook heb je in het deck met kaarten een aantal pauzekaarten zitten, afhankelijk van het niveau waarop je het spel speelt. Je start door alle resetkaarten links neer te leggen, zodat je een kolom van de verschillende werelden krijgt. Je schudt de rest van de kaarten en neemt er tien op hand.
Izzy's avontuur in de tien werelden
In je beurt speel je een kaart uit je hand of speel je een resetkaart. En die laatste zijn belangrijk, want daarvan moet je er precies één in iedere kolom hebben liggen. Je zult dus bij één van de kolommen met een resetkaart moeten beginnen. Speel je deze, dan pak je de eerste resetkaart en leg je deze in de huidige kolom. Vervolgens mag je uit je hand 0-2 kaarten onder je trekstapel leggen en evenveel kaarten trekken. Hiermee kan je onhandige waardes weghalen en hopelijk betere kaarten terugpakken. Na een resetkaart begin je opnieuw met oplopende kaarten te spelen en kan je dus weer met een laag getal verder.
Het spelen van kaarten mag zoals gezegd alleen in oplopende volgorde. Maar je moet telkens je kolom eerst afmaken voordat je de volgende kaart in je wereld aan kunt leggen. Het is dus niet mogelijk om in één wereld verschillende kaarten achter elkaar te spelen omdat je die toevallig op hand hebt. Je moet eerst alle andere werelden ook van een kaart voorzien voordat je verder mag. Dat kan best lastig zijn omdat je soms geen kaart van een bepaalde kleur in je hand hebt. In zo'n geval kan je dat oplossen door een pauzekaart te spelen, mits je deze wel op hand hebt natuurlijk. Deze pauzekaarten tellen als dezelfde waarde en kleur als de kaart die ervoor ligt. Je moet na een pauzekaart dus doortellen met je volgende kaarten en mag niet zoals bij een resetkaart opnieuw beginnen.
Je wint het spel als je in alle werelden tot de tiende kaart in de rij bent gekomen. Je zult dan nog drie kaarten over hebben in je hand. Voor alle gespeelde kaarten op tafel krijg je een punt en voor alle ongespeelde pauzekaarten ontvang je extra punten. Ook als je niet gewonnen hebt kan je een score optellen en er daarmee een BYOS-principe van maken.
Conclusie
Level 10 vond ik een erg laagdrempelig spel dat heel vlot speelt. De regels zijn simpel dus er is tussendoor eigenlijk geen noodzaak om regels op te zoeken. Je speelt het spel ook daadwerkelijk in een klein kwartiertje en de winkansen zijn behoorlijk evenwichtig. Ook het artwork is enorm verbeterd en past mooi bij de andere spellen uit deze serie. De verschillende werelden zijn heel goed herkenbaar.
Vergelijking
En dan is natuurlijk de vraag welk spel ik het leukste vond. Mijn volgorde is eigenlijk vrij snel bepaald: Level 10 - Ohio Bob - Aliens Attack!. Dergelijke spelletjes speel ik als opvulling en wil ik dus makkelijk op tafel kunnen leggen. De volgorde werd vooral bepaald door de hoeveelheid regels en condities en door de winkansen. Een spel mag van mij zeker een portie uitdaging hebben, maar steeds kansloos verliezen is niet mijn ding. Daarom staat Aliens Attack! onderaan, aangezien ik daar maar lastig het eindgevecht tot een goed einde kan brengen. Ohio Bob is een stuk vriendelijker en geeft je goede kansen, maar duurt naar mijn gevoel toch iets langer dan wat er op het doosje staat. Zeker als je af en toe extra voorwerpen moet verzamelen om aan je doel te voldoen ben je er makkelijk een ruim half uur mee zoet, terwijl er op het doosje 'maximaal een kwartier' staat. Level 10 komt bij mij het makkelijkst op tafel en staat voor mij daarom bovenaan.
Eervolle vermelding
Ik kan deze review niet schrijven zonder ook het vierde spel in deze serie te vermelden. Harvest Valley maakt namelijk de serie compleet maar is helaas niet solo te spelen. In dit spel bouw je gezamenlijk aan een stuk landbouwgrond en probeer je ervoor te zorgen dat jouw boerderij de meeste punten scoort. Geïnteresseerd in een multiplayer-spelletje gebaseerd op Stardew Valley? Kijk dan hier.
Pro
+ Korte set-up en speelduur
+ Uitdagend
+ Artwork uniform en passend
Con
- Wincondities zijn lastig te halen (behalve bij Level 10)
- Iconografie in Aliens Attack! vergt wat zoekwerk
- Speelduur klopt niet bij allemaal
Referentiepunten
Thema: 4/5
Art/Componenten: 8/10
Spelregels: 4/5
Setup/Speeltijd: 5/5
Geluk versus strategie: 3/5
Win-/Verliesconditie: 2/5
Herspeelbaarheid: 5/5
Spelplezier: 7/10
ALGEMENE SCORE: 7,6/10
+ Korte set-up en speelduur
+ Uitdagend
+ Artwork uniform en passend
Con
- Wincondities zijn lastig te halen (behalve bij Level 10)
- Iconografie in Aliens Attack! vergt wat zoekwerk
- Speelduur klopt niet bij allemaal
Referentiepunten
Thema: 4/5
Art/Componenten: 8/10
Spelregels: 4/5
Setup/Speeltijd: 5/5
Geluk versus strategie: 3/5
Win-/Verliesconditie: 2/5
Herspeelbaarheid: 5/5
Spelplezier: 7/10
ALGEMENE SCORE: 7,6/10