De Oorlog van 1812 duurde van 18 juni 1812 tot 17 februari 1815. Het conflict werd uitgevochten tussen de Verenigde Staten van Amerika en Groot-Brittannië. Het zou een zeer belangrijke gebeurtenis blijken in de Amerikaanse geschiedenis. De oorlog eindigde in een gelijkspel, al had het zomaar gekund dat Canada onderdeel van de Verenigde Staten was geworden. Als de Britten hadden gewonnen, had het bovendien kunnen gebeuren dat de pas gevormde Verenigde Staten weer uit elkaar waren gevallen. De uitkomst is bekend: Canada bleef onder Brits gezag, maar zou later als autonoom land verdergaan en zich uiteindelijk afscheiden van de Britse heersers.
"De hoogste kunst van oorlog is de vijand te onderwerpen zonder te vechten" - Sun Tzu uit de The art of War
In War of 1812 Solitaire speel je als de Amerikanen en neem je het op tegen een Britse bot. Het doel van het spel is om Canada op de Britten te veroveren. Dit doe je door op een van de vier fronten steden te veroveren en zo steeds dieper Canada binnen te dringen. Lake Erie, Lake Ontario en Lake Champlain verbinden de landroutes, en controle over deze meren speelt een belangrijke rol in het verloop van de oorlog.
Als Amerika begin je aan de rand van Canada en probeer je stap voor stap steden te veroveren. Dat is echter niet altijd eenvoudig: sommige steden zijn versterkt en daardoor moeilijker in te nemen. De steden York en Montreal zijn het lastigst te veroveren; de vier fronten op het bord eindigen dan ook bij deze twee steden.
Tijdens je beurt rol je eerst een zeskantige dobbelsteen om te bepalen hoeveel resource points je die beurt te besteden hebt; dit aantal varieert van één tot drie. Deze punten kun je vervolgens inzetten om op een van de fronten of meren aan te vallen, of om een front te versterken. Nadat je je acties hebt uitgevoerd, is het tijd voor de Britten om te reageren. Hun actie wordt bepaald door de worp van een zeskantige dobbelsteen.
Daarnaast is de specifieke actie afhankelijk van de beurt waarin je je bevindt en van bepaalde voorwaarden (meestal de controle over een meer). Het spel bestaat uit maximaal twintig beurten, al kan het gebeuren dat er na de zestiende beurt vrede wordt gesloten — of dat jouw legers eerder worden teruggedrongen, waardoor het Amerikaanse offensief tot stilstand komt.
"Als je de vijand kent en jezelf, hoef je niet bang te zijn voor het resultaat van honderd gevechten" - Sun Tzu uit de The art of War
Het aanvallen van fronten werkt vrij eenvoudig: je gooit een dobbelsteen, en bij een resultaat van 3 of hoger is de aanval geslaagd en trek je verder het land in. Er geldt echter een speciale regel voor vestingen: deze zijn lastiger in te nemen en geven de verdedigende partij een bonus van –1 op jouw worp.
Aanvallen op een van de drie meren werkt op een vergelijkbare manier, al moet je hier minimaal een 4 gooien om succesvol te zijn. Als de controle over een meer verandert, draai je de betreffende token om naar de andere kant.
"Pas je aan, wees flexibel" - Sun Tzu uit de The art of War
Een front kun je versterken door één resource point te besteden om extra legers te plaatsen. Deze legers kun je later inzetten om een dobbelsteen opnieuw te gooien tijdens een aanval op dat front. Dat mag zowel als jij de aanvallende partij bent als wanneer de Britten aanvallen.
Nadat je al je resource points hebt gebruikt, is het tijd voor de Britten om terug te slaan. Je gooit een zeskantige dobbelsteen en vergelijkt het resultaat met de ronde waarin je je bevindt op de Action Flow Chart. Bij een worp van 1 zullen de Britten altijd op twee fronten aanvallen; hierbij gelden dezelfde regels als bij jouw aanvallen. Andere resultaten kunnen leiden tot een aanval op een meer, of — als dat meer al onder Britse controle staat — tot het terugdringen van jouw troepen op het aangrenzende front met één stad. Bij een worp van 4 worden er twee fiches omgedraaid naar hun “regular”-kant, en geldt er op dat front een standaard –1 op jouw dobbelsteenworp. De keuze welke fiches worden omgedraaid is aan de speler.
"Pas je aan, wees flexibel" - Sun Tzu uit de The art of War
Een front kun je versterken door één resource point te besteden om extra legers te plaatsen. Deze legers kun je later inzetten om een dobbelsteen opnieuw te gooien tijdens een aanval op dat front. Dat mag zowel als jij de aanvallende partij bent als wanneer de Britten aanvallen.
Nadat je al je resource points hebt gebruikt, is het tijd voor de Britten om terug te slaan. Je gooit een zeskantige dobbelsteen en vergelijkt het resultaat met de ronde waarin je je bevindt op de Action Flow Chart. Bij een worp van 1 zullen de Britten altijd op twee fronten aanvallen; hierbij gelden dezelfde regels als bij jouw aanvallen. Andere resultaten kunnen leiden tot een aanval op een meer, of — als dat meer al onder Britse controle staat — tot het terugdringen van jouw troepen op het aangrenzende front met één stad. Bij een worp van 4 worden er twee fiches omgedraaid naar hun “regular”-kant, en geldt er op dat front een standaard –1 op jouw dobbelsteenworp. De keuze welke fiches worden omgedraaid is aan de speler.
De inheeemse NW warriors maken het de Amerikanen lastig
Bij een worp van 6 gebeurt er iets speciaals — en meestal niet positief voor de speler. Tijdens de even beurten komen de NW warriors in het spel; de marker hiervoor wordt op het bord geplaatst. Vanaf dat moment krijgen alle Amerikaanse aanvallen op het noordwestelijke front een –1 op hun resultaat.
Tijdens de even rondes zorgt een worp van 6 ervoor dat één extra Amerikaans leger wordt verwijderd. De speler mag zelf kiezen op welk front dit gebeurt. Vanaf ronde 17 betekent een worp van 6 onmiddellijke vrede: het spel eindigt en de speler telt zijn punten op.
Hoe win je het spel, vraag je je wellicht af? Door minimaal 17 punten te scoren én alle 20 rondes vol te houden. Punten krijg je aan het einde van het spel voor elke veroverde stad landinwaarts. Daarnaast levert het veroveren van Montreal zes punten op en York drie. Controle over de meren is ook belangrijk: elk meer dat je beheerst levert één punt op, maar voor elk meer dat onder Britse controle staat krijg je twee minpunten. De Britten kunnen je echter ook punten kosten. Als ze je op een front helemaal hebben teruggedrongen tot in je startstad, levert dat twee minpunten op — net als wanneer de NW warrior nog actief is in het spel.
Een klein soltaire spel, ideaal voor op vakantie
War of 1812 Solitaire is uitgegeven door Worthington Publishing en maakt deel uit van hun Solitaire-reeks. In deze serie zijn inmiddels meerdere spellen verschenen, waarvan sommige een vergelijkbaar spelconcept hanteren. Het spel komt in een compacte doos met slechts een paar componenten: ideaal om mee te nemen op vakantie en toch een volwaardig oorlogsspel te kunnen spelen. De componenten zijn van goede kwaliteit: een stevig speelbord en degelijke tokens. Alles wat je nodig hebt zit in een klein doosje dat — als je jas groot genoeg is — zelfs in je binnenzak past. Het opzetten gaat snel en een volledig spel van 20 rondes duurt gemiddeld zo’n 30 minuten.
Al met al is War of 1812 Solitaire een zeer vermakelijk spel, waarin je door het gebruik van dobbelstenen wel wat geluk nodig hebt. Je strategie kan nog zo goed zijn — als je slecht gooit, win je geen terrein. Controle over de meren is cruciaal: het maakt de acties van de Britse bot een stuk minder krachtig als jij daar de overhand hebt.
Doordat het zo’n compact spel is, ligt het snel op tafel en heb je al gauw de neiging om “nog een potje” te spelen. Het enige nadeel van de dobbelsteenfactor is dat een spel soms binnen een paar minuten voorbij kan zijn. Als de Britten toevallig precies die fronten aanvallen waar jij nog geen progressie hebt geboekt, kunnen ze je startsteden veroveren. Zodra ze er twee in handen hebben, is het Amerikaanse moraal gebroken — en winnen de Britten.
Review door Remco Boskamp © Voor De Solo Spelers ©
Pro
+ Snelle en eenvoudige gameplay
+ Compact spel
+ Thematisch erg sterk
Con
- Enig geluk nodig door de dobbelstenen
- Kan wat eentonig aanvoelen
REFERENTIEPUNTEN
Thema: 4/5
Art/Componenten: 6/10
Spelregels: 3/5
Setup/Speeltijd: 5/5
Geluk versus strategie: 2/5
Win-/Verliesconditie: 3/5
Herspeelbaarheid: 4/5
Spelplezier: 8/10
ALGEMENE SCORE: 7/10
Tijdens de even rondes zorgt een worp van 6 ervoor dat één extra Amerikaans leger wordt verwijderd. De speler mag zelf kiezen op welk front dit gebeurt. Vanaf ronde 17 betekent een worp van 6 onmiddellijke vrede: het spel eindigt en de speler telt zijn punten op.
Hoe win je het spel, vraag je je wellicht af? Door minimaal 17 punten te scoren én alle 20 rondes vol te houden. Punten krijg je aan het einde van het spel voor elke veroverde stad landinwaarts. Daarnaast levert het veroveren van Montreal zes punten op en York drie. Controle over de meren is ook belangrijk: elk meer dat je beheerst levert één punt op, maar voor elk meer dat onder Britse controle staat krijg je twee minpunten. De Britten kunnen je echter ook punten kosten. Als ze je op een front helemaal hebben teruggedrongen tot in je startstad, levert dat twee minpunten op — net als wanneer de NW warrior nog actief is in het spel.
Een klein soltaire spel, ideaal voor op vakantie
War of 1812 Solitaire is uitgegeven door Worthington Publishing en maakt deel uit van hun Solitaire-reeks. In deze serie zijn inmiddels meerdere spellen verschenen, waarvan sommige een vergelijkbaar spelconcept hanteren. Het spel komt in een compacte doos met slechts een paar componenten: ideaal om mee te nemen op vakantie en toch een volwaardig oorlogsspel te kunnen spelen. De componenten zijn van goede kwaliteit: een stevig speelbord en degelijke tokens. Alles wat je nodig hebt zit in een klein doosje dat — als je jas groot genoeg is — zelfs in je binnenzak past. Het opzetten gaat snel en een volledig spel van 20 rondes duurt gemiddeld zo’n 30 minuten.
Al met al is War of 1812 Solitaire een zeer vermakelijk spel, waarin je door het gebruik van dobbelstenen wel wat geluk nodig hebt. Je strategie kan nog zo goed zijn — als je slecht gooit, win je geen terrein. Controle over de meren is cruciaal: het maakt de acties van de Britse bot een stuk minder krachtig als jij daar de overhand hebt.
Doordat het zo’n compact spel is, ligt het snel op tafel en heb je al gauw de neiging om “nog een potje” te spelen. Het enige nadeel van de dobbelsteenfactor is dat een spel soms binnen een paar minuten voorbij kan zijn. Als de Britten toevallig precies die fronten aanvallen waar jij nog geen progressie hebt geboekt, kunnen ze je startsteden veroveren. Zodra ze er twee in handen hebben, is het Amerikaanse moraal gebroken — en winnen de Britten.
Review door Remco Boskamp © Voor De Solo Spelers ©
Pro
+ Snelle en eenvoudige gameplay
+ Compact spel
+ Thematisch erg sterk
Con
- Enig geluk nodig door de dobbelstenen
- Kan wat eentonig aanvoelen
REFERENTIEPUNTEN
Thema: 4/5
Art/Componenten: 6/10
Spelregels: 3/5
Setup/Speeltijd: 5/5
Geluk versus strategie: 2/5
Win-/Verliesconditie: 3/5
Herspeelbaarheid: 4/5
Spelplezier: 8/10
ALGEMENE SCORE: 7/10